ac


ac
    Ac, Coniunctio copulatiua, pro Et, siue atque. Et aussi, Ensembleement.
\
    Parce ac duriter. Terent. Escharsement et à grand peine.
\
    Ac, pro his duabus particulis (idque) vel (et quidem). Terent. Faciam boni tibi aliquid pro istac re, ac lubens. Et de bon coeur.
\
    Cognoscitne? c. ac memoriter. Terent. Voire, et si luy en souvient tresbien.
\
    Ac de officio defensionis meae, ac de ratione accusationis tuae. Cic. Ensemble.
\
    Ac potius, loquendi genus per correctionem. Ci. Ego omni officio, ac potius pietate erga te, etc. Et pour mieulx dire.
\
    Ac non, pro Nec. Terent. Ac non quia ades praesens dico hoc. Et ne dis pas ceci pourtant que tu es present.
\
    Bene dixti: ac mihi istuc non in mentem venerat. Terent. Et ne m'en estoye point advisé.
\
    Si illa lex est, ac non vox sceleris et crudelitatis tuae. Cic. Et non plus tost, etc.
\
    Ac non vereor. Cic. Et si n'ay pas paour.
\
    Ac, in principio sententiarum, connectendi vim habet, pro Autem. Cic. Ac primo quidem totius rationis ignari, etc. Et mesme au commencement.
\
    Ac primum. Virgil. Et tout premierement.
\
    Ac vide. Cic. Et mais voy.
\
    Ac, pro Contra quam. Terent. Nescio quid tibi sum oblitus hodie, ac volui, dicere. Autrement que ne vouloye, Contre ma volunté.
\
    Ac, pro Quam, aut pro vt, fere his dictionibus postponitur, aeque, aliter, alius, contra, iuxta, par, perinde, pro eo, secus, et similibus. vt AEque doctus ac ille. Aussi docte que, etc.

Dictionarium latinogallicum. 1552.


Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.